van voelen en gevoelens en emoties...


Emoties wonen in een caravan. Dat ding dat aan de trekhaak hangt. Dat ding waar je niet zoveel meer over te vertellen hebt. Vooral als ie eenmaal aan het slingeren is…

Dat slingeren wordt vaak niet eens zozeer veroorzaakt door wat er op dat moment aan de hand is: je voelt iets, dat roept iets anders op en daar reageer je op. Je reageert vanuit een herinnering, een angst, een trigger. In een split second laat je allerlei bedenksels los op dat wat je voelt. Dat gaat met je op de loop en zo kom je in die emotie terecht. Je wordt boos, geïrriteerd of bang, bevriest, slaat op de vlucht of gaat het gevecht aan.

Dáár wil je wegblijven. Toch? Nou, dáár gaan we dus op oefenen in deze training.
Je leert wat jouw triggers zijn en hoe je die kunt parkeren om door te kunnen blijven gaan met waar je mee bezig was. In contact met de ander én in contact met jezelf.

Hoe het zit lees je hieronder...

voelen

Voelen is ‘gewaarzijn’. Voelen is eigenlijk niets anders dan ‘weten’ hoe het met je is. Dat gaat nog niet over gevoelens. Gevoelens zijn dingen die je bedenkt bij wat je voelt. ‘Ik voel mijn maag’ is voelen. Als je zegt ‘Ik heb een knoop in mijn maag’ dan heb je die knoop er alweer bij bedacht.

Ingewikkeld, hè?
Maar toch ook weer niet…
De truc is om te voelen wat je voelt zonder daar van alles aan te koppelen.

Je kunt gevoelens best vergelijken met de trekhaak van een auto. Dat ding dat een koppeling maakt tussen de auto en wat daar achter hangt. Voelen doe je in de auto zelf, met je handen aan het stuur, je voet op het pedaal en je ogen gericht op waar je naar toe gaat. Alles onder controle.

Gevoelens zitten daarachter. Onder je bumper. Vast aan de bodem van je auto. Buiten de cabine waar je zelf kunt bepalen waar je naar toe stuurt. Nét daarachter.

gevoelens

Gevoelens zijn een soort verbinding tussen dat wat je voelt en dat wat je ermee gaat doen. ‘Ik heb een eenzaam gevoel’ is bijvoorbeeld zo’n gevoel. Je voelt je maag, of je hart, of van mijn part je linkerbovenlip.

Als je daar aan koppelt dat je dat voelt omdat je dus…………. bijvoorbeeld eenzaam bent, is dat niet meer wat je voelt (die bovenlip), maar wat je er bij bedenkt.

En dan?
Dan gaat je brein daar verder mee aan de slag.

Wil je je eenzaam voelen? Nee? Dan ga je dus iets verzinnen om dat gevoel weg te werken. Je komt in beweging. Maakt niet uit welke kant uit (misschien grijp je naar de drank, misschien bel je iemand op, misschien ga je in je bed liggen huilen).

The brain takes over en jij gaat iets doen.

Gevoelens nodigen ons uit om iets te gaan dóen. Iets aan te koppelen.

emoties

Emoties zijn die dingen die achter gevoelens aan komen. Al is het nog maar een héél klein stukje van het een naar het ander, er zit verschil in. Op gevoelens kun je je nog bijsturen. Over emoties heb je geen controle meer.

Het woord ‘emotie’ kun je verdelen in de ‘e’ van energie en de ‘motie’ van beweging. Je voelt iets, dat roept gevoelens bij je op en dat zet jou in beweging.

Stel je voelt je bovenlip. Daar koppel je aan dat je eenzaam bent. Dat wil je niet voelen en dus ga je iets ondernemen.

Als je dan niet bewust kiest kan het zijn dat het met je aan de haal gaat. Dan ben je eigenlijk allang vergeten dat je alleen maar je bovenlip voelde. En hoe erg was dat nou eigenlijk? Wat maakt eigenlijk dat je daar aan koppelt dat je dus eenzaam bent? Waarom zit je niet gewoon alleen maar even die bovenlip te voelen en ga je gewoon door met waarmeee je bezig was? Hoe kom je dan in die emotie terecht?